همانگونه كه از مقاله قبل دريافتيم سرعت پيشرفت امروز به حدي است كه طبيعت اثرات سوء آن را بر نمي تابد . در قرن جديد مسئله توسعه پايدار مطرح مي شود كه در اين ديدگاه كليه فعاليت هائي كه در جهت توسعه صورت مي گيرد مسائل زيست محيطي را در اولويت قرار مي دهد و طوري برنامه ريزي ، طراحي و اجرا مي شود كه خسارتي به محيط زيست وارد نيايد كه اين امر زمان زيادي را به خود اختصاص مي دهد به طوري كه گاهي تحقيقات كه روي نحوه انجام  پروژه هاي مختلف صورت مي گيرد از مدت زمان اجراي آن طولاني تر است . تجربيات نشان مي دهند كه اجراي طرح هاي شتاب زده و بدون در نظر گرفتن مسائل زيست محيطي در نهايت مي تواند خسارات جبران ناپذيري بر كره زمين وارد كند . امروز متأسفانه ما در كشورمان شاهد اجراي طرح هاي شتابزده بسياري هستيم . طبق بررسي ها ، وزارت نفت بيشترين آسيب ها را به محيط زيست كشور وارد كرده است و از اين دست مي توان به قطع حدود 12 هزار اصله درختان جنگلي بلوط در منطقه حفاظت شده دنا اشاره كرد كه در 7 و 8 مهرماه سال جاري اتفاق افتاد . اين درختان براي احداث خطوط لوله گاز در مسيري به طول سه كيلومتر قطع شده و برخاك افتادند . پس از دخالت مأموران محيط زيست و دادستاني منطقه دنا اين عمليات متوقف شد و گويا قرار است اين مسير به جائي برگردد كه سه سال پيش قرار بود حفاري گردد . با استناد به عيارهاي بين المللي ارزش هر درخت با قدمت صد سال در اين منطقه 200 هزار دلار است و از آن جا كه قانون ارزيابي محيط زيست در كشور اجرا نمي شود ، دولت و نهادهاي قضائي ارزش هر اصله از اين درختان را فقط 70 دلار برآورد كرده اند كه همين جرائم اندك نيز توسط وزارت نفت پرداخت نمي شود . در جوامع امروزي مردم نقش فعال و اساسي را در حفاظت از محيط زيست بر عهده دارند كه متأسفانه جاي آن در كشور ما بسيار خالي است و صداي تبرهائي كه همچنان بر بدنه نيمه جان طبيعت ايران بي محابا مي كوبند به گوش مي رسد .